Τρίτη, 5 Μαρτίου 2013

Αδεσποτό-φιλοι...

Η συνέχεια από το άρθρο στο polis post.



Και θα συνεχίσω ακάθεκτη την ιστορία μου, τι κι αν χωρίζεται από μερικά παράθυρό-link πιο πέρα.
Αν αντί για αδέσποτη γάτα, είχα μία φίλη που την βοηθούσα να συντηρηθεί, και ξαφνικά γυρνούσε και μου έλεγε α, ξέρεις είμαι έγκυος, τι θα έκανα? Καλέ, ναιιι, ξέρω τι θα έκανα. Θα της έλεγα: "φιλενάδα μου, υπάρχουν τόσα ταλαιπωρημένα παιδάκια σε αυτό το κόσμο, δεν χρειάζεται να κάνεις και εσύ ένα ακόμη"
Μωρ' τι μας λές? Δεν είμαστε καλά μου φαίνεται. Αν κάποιος εκτιμάει την ύπαρξη, και σέβεται τη ζωή, έκτρωση δεν θα υπήρχε για κανένα είδος & καμιά ράτσα...
και εδώ θα "επικολλήσω" κάτι που γράφω και στο άλλο άρθρο: 
Άμα τα πετάξεις 4 ώρες μετά τη γέννα, στα σκουπίδια, είσαι δολοφόνος, αν τα πετάξεις 4 ώρες πριν, είσαι σωτήρας? ε, δεν παίζω έτσι. Κλέβεις το παιχνίδι, και μπροστά στα μάτια μου μάλιστα. Δεν μ'αρέσουν οι κανόνες. Δεν συμφωνώ, δεν θέλω.!

Περαστικά μας.

Σάββατο, 2 Μαρτίου 2013

Μπορώ...?

Μπορώ να βάλω τραγούδια στη σειρά
να παίζουνε για μήνες
μήπως και εσύ συγκινηθείς
και πάρω νέες ελπίδες

Μπορώ να βάλω στίχους να ακούς
που θα μιλούν για πόνο
ή φράσεις ατελείωτες
για τον γιατρό τον χρόνο


Αυτό που νιώθω για εμάς / δεν λέει να ξεχάσει
αυτή η επίμονη καρδιά / που εσύ την είχες πάρει
-
αυτό που έχω στο μυαλό / κολλάει πάλι πίσω
σ'εκείνο τ'όμορφο παρόν / που δεν θέλω να σβήσω


Μπορώ να πιω όσα ποτά
να λιώσω στο μεθύσι
μπας και αφήσω το πιο πριν
και σβήσει λίγο η θλίψη

Μπορώ να βρω άλλη αγκαλιά
να νιώσω πιο γυναίκα
ή από εσένα να χαθώ
να βρω πάλι εμένα.


Με μία φράση έκανες να πέσουν οι άμυνες μου,
μα εσύ και αν δεν την τήρησες, σ'αγάπησα άγγελε μου
τώρα εμένα προσπαθώ και πάλι ν'αγαπήσω
γιατί πίστευα πως για μένα αρκεί κι ας είν' ώρα να φύγω


Αυτό που νιώθω για εμάς / δεν λέει να ξεχάσει
αυτή η επίμονη καρδιά / που εσύ την είχες πάρει
-
αυτό που έχω στο μυαλό / κολλάει πάλι πίσω
σ'εκείνο τ'όμορφο παρόν / που δεν θέλω να σβήσω


Μπορώ....?